I never promised you a rosegarden

Peter was 21 en ging met zijn brommer op vakantie. Hij ging een enorm avontuur tegemoet. Vele jaren later zal hij pas terugkeren naar Rotterdam, de stad waar hij geboren werd en opgroeide.

Het lijkt misschien op het begin van een spannend boek, maar het is de geschiedenis van mijn oom, de broer van mijn moeder.

Peter ging op zijn brommer naar Finland, Bij een verkeersongeluk daar ontmoette hij een Fins meisje, Irma, en voor hij er zich bewust van was, werd hij een aanstaande vader. Eenentwintig jaar, in een vreemd land waar hij de taal en cultuur niet van kende en sprak, en de jongeman werd vader…

De romantiek in dit verhaal is helaas ver te zoeken. Peter bleef in Finland. Het is dan 1967, en de Nederlander is een buitenlander, Peter voelt zich niet echt welkom. Finland houdt niet van buitenlanders.

Mia wordt 2 september 1967 geboren, ze is half Nederlands en half Fins. Haar jeugd is zwaar, ze heeft jonge ouders die niet echt hebben gekozen voor het leven dat zich nu aandient. Ze zijn opeens verantwoordelijk, maar nog niet volwassen. De liefde voor elkaar is fragiel en duurt niet lang. Mia groeit grotendeels op bij haar grootmoeder. Haar vader en haar moeder ziet zij sporadisch.

 

Maar Mia heeft Nederlands bloed en dat voelt zij. Ze zoekt contact met haar Nederlandse familie en vindt mijn moeder, Elly Rotgers. Mijn moeder is verheugd, samen met mijn vader is zij twee keer op bezoek geweest bij Mia en haar familie.

Zo kom ik ook in contact met mijn nicht Mia en haar kinderen, en energetisch voelen wij de verbinding met elkaar. Ze vraagt mij de Levensbomen voor haarzelf en haar kinderen te schilderen. Intuitef voel ik in op mijn (achter) neef en nichten hoe ik de bomen zal vormgeven. Ieder kiest de Levensboom die ik voor hen specifiek bedoeld en geschilderd heb.

Mijn schilderij ‘Hope and fears’ staat 2 minuten op Fb en zij heeft het gekocht. Ze komt regelmatig naar Nederland, evenals haar dochters. Ook ontmoet zij haar halfbroer, John… (mijn broer heette ook John)

 

En zo kreeg ik een paar maanden terug opeens een verzoek voor een schilderij.

 “I need a painting!”, tulpen, grijs, zwart en rood. En zo is dit Nederlands Finse schilderij ontstaan.

Een opdracht vormgeven kost even tijd, het gevoel, het beeld, het groeit en broeit. Haar verhaal heb ik leren kennen, invoelen en op het doek gezet, wild en heftig, met drama en liefde. Een weergave van haar gevoel van haar identiteit. En dat ik dat heb mogen schilderen vervult mij met dankbaarheid.

(Deze blog is geschreven met toestemming van Mia Rotgers)